Το Σύνδρομο Sjögren είναι μια χρόνια αυτοάνοση πάθηση που προσβάλλει τους εξωκρινείς αδένες, οδηγώντας σε ξηρότητα των βλεννογόνων, ιδιαίτερα των οφθαλμών και του στόματος, ενώ μπορεί να οδηγήσει και σε συστηματικές εκδηλώσεις. Είναι συχνότερο στις γυναίκες ηλικίας 40–60 ετών και μπορεί να εμφανιστεί είτε μεμονωμένα (πρωτοπαθές), είτε ως δευτεροπαθές σύνδρομο συνδυαστικά με άλλα ρευματικά νοσήματα όπως ΣΕΛ ή Ρευματοειδής αρθρίτιδα. Τα κύρια συμπτώματα είναι ξηροφθαλμία, που συνοδεύεται από αίσθημα καύσου και ξένου σώματος στα μάτιααλλά και ξηροστομία προκαλώντας δυσκολία στη μάσηση, την ομιλία και την κατάποση. Ενίοτε παρατηρείται διόγκωση των παρωτίδων, αρθραλγίες, μυαλγίες, κόπωση. Στη συστηματική εκδήλωση της νόσου μπορεί να προσβληθεί ο πνεύμονας (διάμεση πνευμονική νόσος), οι νεφροί (νεφροσωληναριακή οξέωση), το νευρικό σύστημα (περιφερική νευροπάθεια), με σοβαρότερη επιλοκή την εκδήλωση λεμφώματος, κυρίως τύπου MALT. Η διάγνωση βασίζεται σε θετικά αυτοαντισώματα anti-Ro/SSA και anti-La/SSB, τη θετικότητα των οφθαλμολογικών δοκιμασιών και την παθολογική βιοψία ελάσσονος σιελογόνου αδένα. Η θεραπεία περιλαμβάνει τη χορήγηση τεχνητών δακρύων ή σιέλου για τις ήπιες εκδηλώσεις και τη χρήση υδροξυχλωροκίνης ή ανοσοκατασταλτικών παραγόντων για τις συστηματικές προσβολές. Σε σοβαρές περιπτώσεις ή παρουσία λεμφώματος μπορεί να απαιτηθεί θεραπεία με rituximab ή χημειοθεραπευτικούς παράγοντες.
